اصول و شاخص‌های انتخاب نام عناصر و واحدهای تقسيمات کشوري 

۱-نام‌های جغرافیايي در حکم شناسنامه کشور و ملت و بخش مهمي از فرهنگ، تاريخ و ارزش‌هاي معنوي جمهوري اسلامي ايران هستند از اين رو حفظ و پاسداشت آنها به عنوان ميراث فرهنگي و معنوي ضروري است.

۲- برای انتخاب نام عناصر و واحدهای جديد، اولويت با انتخاب نامي است که بيانگر هويت جغرافيايي، تاريخي و فرهنگي منطقه بوده و به تقويت حاکميت و همگرايي ملي بينجامد.

‌۳- تغییر نام تنها در موارد استثنايي و فقط درخصوص نام‌هايي که نامناسب (توهين‌آميز) بوده يا از نظر جغرافياي، تاريخي و فرهنگي با مکان متبوع خود منطبق نباشند، انجام خواهد شد.

۴-نام‌های تاریخي باستاني، قديمي و نام‌هايي که در اسناد، متون و کتب و نقشه‌هاي تاريخي ثبت و ضبط شده‌اند مصون از تغييراند.

۵-نام‌گذاری عوارض طبیعي، انساني، حوزه‌هاي شهري، شهرک‌ها و شهرهاي جديد مشمول مقررات فوق خواهد بود (به دستورالعمل نامگذاري و تغييرنام عناصر و واحدهاي تقسيمات کشوري و عوارض جغرافيايي رجوع شود).

 به نقل از دفتر امور سیاسی ، انتخابات و تقسیمات کشوری ، استانداری خراسان جنوبی

به آدرس :

http://www.sk.siasi.ir/Index.aspx?page_=form&lang=1&sub=22&tempname=siyasimain&PageID=4169&isPopUp=False

فرآیند انتخاب نام عناصر و واحدهای تقسيمات کشوري 

الف- در راستای اجرای ماده ۱۳ قانون تعاريف و ضوابط تقسيمات کشوري و ماده ۲۱ آيين نامه اجرايي آن و دستورالعمل مربوطه موضوع نام‌گذاري واحدها و عناصر، ضروري است نام پيشنهادي همراه با دلايل توجيهي و به صورت رسمي به فرمانداري مربوطه اعلام و در " کارگروه نامگذاري شهرستان" بررسي و در صورت تأييد به "كارگروه نامگذاري استان" ارسال گردد.

ب- پس از بررسی موضوع در کارگروه استان و در صورت تأیيد پيشنهاد مزبور در قالب فرم‌هاي استاندارد گزارش توجيهي به وزارت کشور ارسال و در " كارگروه نامگذاري تقسيمات كشوري" مطرح مي‌گردد. چنانچه موضوع مورد تأييد قرار گيرد طي طرح تصويب‌نامه‌اي به هيأت وزيران ارسال كه در صورت تصويب و ابلاغ لازم‌الاجرا خواهد شد.

ج- مصوبات شوراهای اسلامی موضوع نام‌گذاري حوزه‌هاي شهري در کارگروه نام‌گذاري شهرستان بررسي و در صورت مطابقت با مفاد مصوبات شوراهاي اسلامي دستورالعمل با امضاء و تأييد فرماندار مربوطه ابلاغ مي‌گردد.

د- موضوع نام‌گذاری سایر عوارض انساني با پيشنهاد سازمان يا نهاد مربوطه همراه با دلايل توجيهي و از طريق کارگروه نامگذاري استان قابل بررسي و اقدام است.

ه- موضوع نام‌گذاری عوارض جغرافیايي (طبيعي) از طريق کارگروه نام‌گذاري استان و با اخذ نظر نمايندگان سازمان‌هاي جغرافياي نيروهاي مسلح و سازمان نقشه‌برداري قابل بررسي و اقدام است.

دفتر امور سیاسی ، انتخابات و تقسیمات کشوری ، استانداری خراسان جنوبی

به آدرس :

http://www.sk.siasi.ir/Index.aspx?page_=form&lang=1&sub=22&tempname=siyasimain&PageID=4169&isPopUp=False

ماده 21 آیین نامه اجرائی قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوري جمهوري اسلامی ایران مصوب پانزدهم تیرماه یک هزار و سیصد و شصت و دو مجلس شوراي اسلامی

ماده 21 - با توجه به مفاد ماده 13 قانون تقسیمات کشوري تغییر نام و نام گذاري واحدها و عناصر و اجزاء تقسیمات کشوري و همچنین اراضی و عوارض طبیعی و جغرافیائی کشور با پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیأت وزیران خواهد بود.

تبصره 1 - تغییر نام و نام گذاري سایر اماکن جغرافیائی واقع در حوزه هاي شهري و روستائی و نظایر اینها به عهده وزارت کشور است.

 تبصره 2 - تشخیص تغییر نام و نام گذاري استانها با پیشنهاد وزارت کشور و تصویب مجلس شوراي اسلامی خواهد بود.

 بسم الله الرحمن الرحیم

 سلام علیکم

ضمن عرض سلام به خدمت منتخبان روستایمان:

به منتخبان روستایمان یادآور می شوم که اسم روستای ما بێرواس است نه بیدرواز، چون در زمان رضاشاه به علت بیسوادی اهل روستا و متوجه نشدن مامور ثبت احوال از زبان اهالی روستا، اشتباهی به جای بێرواس بیدرواز درج شده است . لازم است منتخبان بر طبق وظیفه نمایندگی و تعهدشان، به اداره ثبت احوال و مراجع ذیربط مراجعه فرموده و اسم روستا را از بیدرواز به اسم واقعی اش بێرواس ثبت نمایند و بعد از آن نسبت به تغییر تمامی شناسنامه های اهل روستا « محل تولد بێرواس به جای بیدرواز » اقدام عاجل گردد.

ان شاءالله اين موفقيت تاريخى،فرهنگى و ماندگار، تا ابد خواهد ماند.

به امید توفیق و با تشکر فراوان

مادح ظهرابی ۱۳۹۹/۴/۱۶

 موقعیت جغرافیایی روستای بێرواس

روستای مرزی از توابع پاوه

روستای زیبای بێرواس از طرف شمال به گردنه "تەته"، و "هەسوون" و علفزارهای روستاهای "دەرەکی" و  "دەمەیەو"  مریوان  

از طرف جنوب به روستای "هانەگەرمله"(هانی‌گرمله)

از طرف غرب به روستاهای "هانەی دنی" و "سەرگەت" کردستان عراق

از طرف شرق به روستای "کیمنه" و علفزارهای "چاڵەسرا" و "کوه تخت" واقع است .

معنی بێرواس

بێرواس به مکان و جایگاهی گفته می شود که آن جایگاه ، تمامی صفات و ویژگی های عالی و مثبت را برای زندگی کردن دارد که هر چهار فصلش چنان زیبایی مخصوص به خودش را دارد که در وصف نگنجد و هرکسی را به زیبایی هایش جذب می کند گویا هر فصلش با ویژگی های خاص خود، از فصل دیگرش زیباتر است هر چهار اطرافش بازِ زیبا است هر طرفش نسبت به طرف دیگرش زیبایی مخصوص به خودش را دارد و هیچ طرفی از آن بسته نیست یعنی تنفس آنچنان راحت انجام می گیرد که گویى ريه ها اكسيژن دهى را از بێرواس ياد گرفته اند و آنرا به تمامى وجود حیاتى بدن ارسال مى دارند و نيز كوههاى سر به فلک کشیده اطرافش علاوه بر بخشيدن زيبايى خاص به طبيعتش و باقی ماندن برف زمستانی در تابستان در آن کوه ها و ايجاد انواع آب و هوای متنوع ، کوه های چهار اطرافش نیز مانع از رسيدن هر نوع موارد مضر به آنجا شده اند .

تقريبا برف زمستانی اش خصوصا در گذشته نه چندان دور در حدود ده ماه از سال در كوه هايش وجود داشته است و در بعضى سال ها احتمالا در ١٢ ماهش ( چقدر قشنگ و زیبا است ).

بێرواس همیشه  زیبا ، همیشه با صفا ، غصه بردار.

در چهار فصل زیبا ، در چهار فصل فرح بخش و راحت بخش در چهار فصل لذت آور و لذت بخش، در چهار فصل با صفا و در چهار فصل غصه بردار.

خەفەت لابەر ، دڵ ئارام کەر ، دڵ وەش كەر.

در چهار اطراف آنچنان باز است که با چشم عادی می توان همه جا را راحت دید ( نه چنان اطرافش دور است که آدمی از دیدنش لذت نبرد و محل دیدها زیاد مشهود و واضح نباشد و نه آنچنان زیاد نزدیک است که لذت طبیعتش را کم کرده و یا برای چشم خستگى و مزاحمت ایجاد کند ) در نتیجه به تعبیری دیگر بیرواس یعنی تماشاگاه که دیدن هر چهار اطراف در یک لحظه چنان فرح و شوق ایجاد می کند که گویی طبیب روح و درمان غصه ها است.

بێرواس یعنی :محل و جایگاهی ( تماشاگه )که در هر چهار فصل سال باصفا، فرح بخش، زیبا، آرام بخش و غصه بردار است .

بێرواس یعنی : تماشاگه ، همیشه با صفا، همیشه فرح بخش ، همیشه زیبا، همیشه آرامبخش ، همیشه غصه بردار و در هر چهار طرف باز و آزاد .

بێرواس در میان مردمان هەورامی زبانِ گذشته و اصیل واژه ای بسیار قدیم ، کهن ، زیبا ، قشنگ ، محبوب و خیلی دوست داشتنی بوده است که به هر جایگاهی که در چهار طرف باز ، در چهارفصل با صفا ، در چهار فصل فرح بخش،  در چهار فصل زیبا و در چهار فصل آرام بخش بوده است گفته اند.

چون آن جایگاه، آن محل در آن منطقه یعنی جایگاه روستای کنونی ما  تمامی آن معانی بسیار زیبا و دوست داشتنی را در خود  داشته است به آنجا گفته اند گویی اینجا بێرواس است ( یعنی نامی بسیار زیبا، باور نکردنی و مانند گوهر نایاب و کمیاب ) و بعدها که آنجا محل زندگی شد به همان اسم زیبای بێرواس که آنجا محل زندگی شان شده است افتخار می کردند و بعد ها اين اسم بطور خاص و عام به آنجا تعلق گرفت. اكنون ما نیز به رسم نیاکانمان به اسم قشنگ روستایمان بێرواس افتخار می کنیم .

با تشکر فراوان مادح ظهرابی 

* بر گرفته از دانشنامه آزاد ویکی پدیا به آدرس ( fa.wikipedia.org/wiki/ بیرواس )

 مطلب ذیل عیناً از کانال تلگرامی شورای اسلامی روستای بیرواس ( بیدرواز ) نقل گردیده است .

درگذشته نه چندان دور در برخی از مناطق ایران نوعی آبیاری سنتی وجود داشته که اکنون نیز از آن روش استفاده می کنند ، اگرچه ابزار و واحدهای اندازه گیری آبیاری منسوخ شده اما هنوز کشاورزان و باغداران با وجود فناوری جدید ، نظام آبیاری قدیم را که یادگار پدران ونیاکانشان بوده ادامه می دهند و با رعایت نوبت ( نوراو ) هر باغدار از سر جوی ( سه رجو ) آب را از ماقبل خویش تحویل گرفته و  باغ خود را آبیاری می کند و همه از نوبت راضی اند . در روستای بیرواس ( بیدرواز ) هنگام آبیاری رسمی طبق سنوات قدیم آب بر اساس ساعت مشخص برای هر باغدار نوبت بندی ( نوراو ) می شود و هرسال  باغداری اول می شود . لذا برخی از مردم با احساس مسئولیت و برای اینکه این روند برای همیشه ماندگار بماند . نوع نوبت و ساعت مشخص آنرا بر روی کاغذ آورده و مانند سندی رسمی آنرا نگهداری و به فرزندان خود سپرده اند ، تا برای آیندگان منبعی موثق باشد و به آن استناد و اکتفا نمایند. که این خود نوعی مسئولیت پذیری و محکم کاری در قبال آیندگان می باشد ، مانند مرحوم جنت المکان اسکندر صفری که نحوه ی آبیاری و ساعت  آن را  در نوشته ای به فرزندان خود سپرده است . قطعا این نوع دست نوشته ها علاوه بر ارزش تاریخی آن به عنوان سندی از برخی شبه ها جلوگیری می کند .  ما نیز باید در حفظ ونگهداری این نوشته ها بکوشیم و آنرا به دست دیگران برسانیم . ضمنا این دست نوشته مربوط به 01/01/1370 می باشد ضمن تقدیر وتشکر  از سرور گرامی جناب آقای شیرزاد صفری برای ارسال این دست نوشته و اعتماد ایشان .

شورای اسلامی روستای بیدرواز

منبع : کانال تلگرامی شورای اسلامی روستای بیرواس

 " ميله مرزي "

میله مرزی یکی از اصطلاحات رایج در ادبیات مرزبانی است که از دو قسمت میله و مرزی تشکیل شده است. در فرهنگ فارسی از میله به عنوان قطعه نازک و دراز فلزی یا چوبی تعریف شده است (1). میله مرزی در ادبیات مرزی به معنی ستون فلزی، سنگی یا سیمانی که به منظور نشان دادن خط سیر مرز از آن استفاده می شود، تعریف شده است.

میله های مرزی نوعی از علائم مرزی می باشند که به صورت فلزی، سیمانی و یا سنگی ساخته شده اند و از لحاظ شکل، اندازه، رنگ، فاصله و تعداد با توافق دو کشور همسایه و به موجب قراردادهای مرزی در نقاط معین، روی خط مرز نصب می شوند. میله های مرزی به سه دسته تقسیم می شوند:

1-    ميله مرزي اصلي به صورت فلزي يا سيماني يا سنگي طبق موافقت دو كشور در نقاط مشخص و معين روي خط مرز نصب مي گردد .میله های اصلی با اعداد متوالی مشخص و نامیده می شوند.

2-    ميله مرزي فرعي به صورت فلزي يا سيماني يا سنگي در حدفاصل دو ميله اصلي نصب تا خط مرز بهتر و ساده تر قابل شناسائي باشد و معمولاً شكل و اندازه ميله هاي فرعي با ميله هاي اصلي متفاوت است. میله های فرعی با ترتیب اعداد متوالی بعد از شماره میله اصلی نامیده می شوند و در موقع نوشتن شماره عدد میله فرعی به صورت اعشاری و یا کسری بعد از میله اصلی نوشته می شود.

3-    ميله مرزي متقاطع ميله­اي است كه فصل مشترك مرز 3 كشور نصب مي­گردد.این میله به شکل سه پهلو در مرز مشترک سه کشور همسایه نصب می شود به طوری که هر پهلو به سمت یک کشور باشد (2).

 میله های مرزی در مرزهای جمهوری اسلامی ایران به چهار طریق زیر نصب شده اند:

میله های منفرد شامل یک میله که در مرزهای خشکی در نقاط توافق شده روی خط مرز تعبیه شده اند.

 میله های زوجی در نقاطی که مسیر رودخانه ها یا مسیل ها خط مرز را تشکیل می دهند، برای اینکه نشانه های مرزی بر اثر بارندگی و جریان آب از بین نرود، مرز توسط دو علامت مرزی در کرانه های رود یا مسیل مشخص می شود.

شاخص با دو میله در طرفین: در مرزهای شمال کشور بر روی خط مرز خشکی، شاخص هایی نصب شده که در فاصله 2.5 متری از طرفین آن در داخل هر یک از دو کشور، میله مرزی تعبیه شده است.

گوی شناور و کوپه های سنگی: به منظور نشان دادن مسیر عبور خط مرز در دریاچه سد ارس از گوی شناور و در مرز افغانستان برخی از میله های مرزی از کوپه های سنگی تشکیل شده است (3).

کلید واژه ها

 میله مرزی، گوی شناور، کوپه سنگی، خط سیر مرز، میله فرعی، میله اصلی.

ارجاعات

1-      معین، محمد. فرهنگ فارسی. جلد چهارم. تهران: سپهر؛1360. ص 4506.

2-      صنایعی، ابراهیم. اصول و مبانی مرزبانی. تهران: جهان جام جم؛1384. ص 37.

3-      رحمتی راد، محمد حسین. مرزبانی، گذرنامه و اتباع بیگانه. تهران: معاونت آموزش ناجا؛1374. ص 179.

 منبع متن :

http://police.ir/index.jsp?fkeyid=&siteid=29&pageid=4641&newsview=8610

میله مرزی که لگاه

میله مرزی سه رسخون

میله مرزی هه سون

منبع عکس ها : 

کانال تلگرامی شورای اسلامی روستای بیرواس 

 دایرشدن یک واحد آموزشی در پاوه پس از ۳۶ سال

گروه ایران زمین/ مدرسه روستای مرزی «بیدرواز» بخش نوسود شهرستان پاوه استان کرمانشاه پس از ۳۶ سال با حداقل جمعیت دانش آموزی، دایر شد.این مدرسه که در دوران دفاع مقدس همزمان با خالی شدن این روستا از سکنه، تعطیل شد، در سال های پس از بازسازی روستاها و شهرهای مرزی منطقه، توسط اداره کل نوسازی مدارس استان کرمانشاه از محل اعتبارات طرح تخریب و بازسازی ساخته شد و در سال ۸۷ به بهره برداری رسید. پس از ساخت این دبستان دو کلاسه به دلیل نبود یا تعداد کم دانش آموزان این روستا، مدرسه ابتدایی آن همچنان غیرفعال ماند تا اینکه در سال تحصیلی جاری این واحد آموزشی، با تلاش آموزش و پرورش منطقه نوسود و استان و مردم این روستا فعالیت دوباره خود را آغاز کرد.دایر شدن این واحد آموزشی در نقطه صفر مرزی درواقع پیام های زیادی می تواند داشته باشد که شاید مهم ترین آن را بتوان وجود امنیت در مرزهای غربی کشور بویژه شهرستان پاوه، باوجود ناامنی های گسترده در آن سوی مرزها در کشور عراق عنوان کرد.خاطرنشان می شود، در آخرین سرشماری در سال ۸۵ این روستا شامل ۲۴ خانوار به جمعیت ۵۲ نفر بوده که در چند سال گذشته بتدریج جمعیت آن افزایش یافته، به گونه ای که بر اساس آمار غیر رسمی، هم اکنون در روستای بیدرواز بیش از ۱۰۰ خانوار با جمعیتی بالغ بر ۳۰۰ نفر ساکن هستند که البته این آمار در فصل زمستان به ۵۰ تا ۶۰ خانوار کاهش می یابد.

منبع : روزنامه ایران ،شماره ۶۳۳۶، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۵، صفحه 19 .

 ای آنکه از تبار پاکانی،

  به وطنت افتخار میکنی ، و این درست است ...

  اما آیا آنگونه خواهی بود و خواهی زیست که وطنت نیز به وجودت افتخار کند ...

   تاکنون در این راه چه کرده ای ؟

  منظور و هدف اصلی از ایجاد این وبلاگ جمع آوری اطلاعات در خصوص روستای بیدرواز ( بیرواس ) می باشد. امید است کلیه دوستان و صاحبنظران و مطلعین جهت شناساندن روستای خویش ما را کمک و همکاری نمایند .

بیشتر مطالب مندرج در این وبلاگ بصورت مستند وعلمی گرد آوری شده اند و از کلیه بازدیدکنندگان محترم این وبلاگ  خواهشمند است اعتماد فیمابین را منظور نموده و  رعایت امانتداری را لحاظ فرمایند.

 با تشکر

 روستای بیدرواز( بیرواس)

مقدمه

روستای مرزی بیدرواز ( به قول محلی " بیرواس" ) در بخش نوسود ( شهرستان پاوه ، استان کرمانشاه ) واقع گردیده ، که به واسطه­ داشتن اقلیم مناسب ، شرایط توپوگرافی خاص و منابع آب کافی، دارای پوشش گیاهی قابل توجهی بوده و علاوه بر لطافت هوا، جلوه­ زیبایی از طبیعت را در فصلهای چهارگانه به معرض تماشا می­ گذارد. زمستانهای پوشیده از برف و تابستانها با آب و هوایی ملایم این منطقه را به صورت منطقه ­ای ییلاقی مطرح نموده است. مهمترین عناصری که در شکل بخشیدن به چشم انداز طبیعی تأثیر دارند عبارتند از :  اقلیم ، آب ، رطوبت ، توپوگرافی، پوشش گیاهی و... ، که این منطقه بهره­ کافی از این عناصر  برده است. آبهای روستا از جمله چشمه­ اصلی روستا ، کوههای مرتفع، حیات وحش، تنوع گیاهان، باغهای انگور، گردو و... آن همه و همه عواملی هستند که دست در دست همدیگر داده و بر جذابیت طبیعی و اقلیمی روستای بیدرواز افزوده است.

 روستای بیدرواز به گواه سنگ نگاره های موجود در این روستا دارای قدمت تاریخی بسیاری است. اهالی روستای بیدرواز بصورت متناوب در خلال سالهای 1358 ، 1359 و 1360 مجبور به ترک روستای خود شده­ و در سطح شهرستانهای پاوه و مریوان ، روانسر ، سروآباد و ... سکنی گزیدند. در مدت آوارگی و تا قبل از بازگشت روستائیان ، اکثر روستاییان با کسب مجوز و به منظور آباد نمودن روستای آبا و اجدادی خویش بصورت موقت به روستای خویش سرکشی می ­کردند.

 سیمای آماری

 بر اساس اسناد و مدارک موجود اطلاعات آماری مربوط به روستای بیدرواز در سرشماریهای سال 1345 و 1355 بصورت کامل جمع آوری شده، ولی متأسفانه در  سرشماریهای سالهای 1365 و 1375 روستای مذکور بصورت خالی از سکنه بوده و اطلاعات و آمار جامع و دقیقی در مورد آن کسب نگردیده است. لازم به یادآوری است که جمعیت واقعی اهالی روستای مذکور در حقیقت بسیار بیشتر از سرشماری سالهای 1385 و 1390می­ باشد، ولی به دلیل عدم اسکان در منطقه و روستای اصلی خویش، دستیابی به اطلاعات و آمار درستی میسر نبوده است.

اطلاعات آماری سرشماری سال 1345روستای بیدرواز:

اطلاعات آماری سرشماری سال 1355روستای بیدرواز :

اطلاعات آماری سرشماری سال 1385 روستای بیدرواز :

اطلاعات آماری سرشماری سال 1390 روستای بیدرواز :

موقعیت

 روستای بیدرواز مانند اکثر روستاهای اورامان در منطقه­ کوهستانی قرار گرفته است. منطقه­ ای که می­ توان آن را توده­ ای از کوهها و قلل سربه فلک کشیده دانست که با شیبهای تند و ناهموار و طبیعت جذاب بر فراز دشت شهرزور( شاره زور )ایستاده است. در اطراف این روستا کوههایی وجود دارد که از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

 در غرب روستا کوه شرام واقع گردیده و دنباله­ آن به جنوب روستا کشیده می­شود که به آن« شرام وارین» می­ گویند.

 کوه «هه سون »  که بلندترین کوه منطقه است در شمال روستا قرار گرفته و به دلیل جنس این کوه عملاً هیچگونه فعالیت باغداری و حتی دامداری را نمی­توان در آن انجام داد.

آب وهوا

 روستای بیدرواز در ناحیه­ معتدل کوهستانی واقع گردیده و این امر باعث شده است که دارای زمستانهای نسبتا سرد و پربرف باشند. این روستا دارای آب و هوای معتدل و باغهای سرسبز و چشمه ­های جاری در چهار فصل می­باشد . بیشتر بارشهای جوی منطقه ناشی از ورود توده هوای مرطوب مدیترانه­ ای بوده و ورود جریان هوای اقیانوس اطلس شمالی نیز با بارش باران در منطقه همراه می­ باشد.

 موقعیت طبیعی منطقه تاثیرات مشخصی بر بارندگی آن دارد. متوسط میزان بارندگی در روستای بیدرواز 820 میلی متر می ­باشد. حداکثر رژیم دمایی در مرداد و حداقل آن در دی ماه می­ باشد . متوسط درجه حرارت سالیانه­ ناحیه با توجه به ویژگیهای جغرافیایی محل به ویژه ارتفاع متفاوت بوده و حدود 16 درجه­ سانتیگراد را نشان می­ دهد.

 چشمه های آب

 چشمه های روستای بیدرواز نقش مهمی در تامین آب شرب اهالی روستا دارند و بسیاری از آنها جهت آبیاری باغهای اطراف روستا مورد استفاده قرار می­ گیرند. چشمه­ بزرگ و اصلی روستا با نام محلی " چه مه " آب شرب روستا را تامین می­ کند و همچنین قسمت زیادی از باغهای روستا از طریق آب این چشمه آبیاری می­ شوند. در حال حاضر آب شرب روستا از این چشمه به منبع آب انتقال داده شده و روستا دارای آب لوله­ کشی می­ باشد و قسمتی از آن را هم به وسیله­ جوی های سیمانی به باغهای اطراف روستا انتقال یافته است .

 چشمه دیگری که از قدیم الایام اهالی روستا از آب آن برای شرب اهالی استفاده می­ کردند می ­توان « هانه باکی »، را نام برد که به وسیله­ آن قسمتی از باغهای روستا که در شمال غرب روستا قرار دارند آبیاری می ­شوند. از دیگر چشمه هایی که از آب آن برای شرب و کارهای خانگی استفاده می گردید می توان به چشمه « ته ک لان» اشاره کرد که در قسمت پایینی روستا قرار دارد.

 از دیگر آبهایی که در نواحی پیرامون روستا و بعضاً در ارتفاعات بالاتر در دل کوهها قرار دارند و از آنها برای آبیاری باغهایی پایین دست استفاده می شود می­ توان به موارد ذیل اشاره کرد: « سه رو حه وزی »،« هانه و ده ره ی»،« تلی »،« راگا گه له»، « هانه و مینی»،« سور ئاوا »،« قوجی لانا »،« مه ری»،« هانه جیبریل»،« هه وارو له یلی»،« گولا»،« هانه تازه »،« هانه و چنارا » ،« مله پسک »،« قه ما »،« هانه و تی» و... . 

 پوشش طبیعی و گیاهی

 این روستا دارای پوشش گیاهی متنوعی می باشد ، بطوریکه در ارتفاعات بالا و سردسیر می­ توان گونه­ متنوعی از انواع گیاهان را یافت. اما جنگلها و رستنیهای منطقه که در گذشته بسیار انبوه بوده ­اند در طول زمان به علت قطع درختان و چرای دامها و در برخی مواقع آتش­ سوزیها کم­ کم از میان رفته یا بسیار کم شده ­اند.

 در کل می­توان پوشش گیاهی روستای بیدرواز را به  بخشهای زیر تقسیم کرد :

 1-درختان: در کوهپایه­ ها و دامنه­ کوههای منطقه درخت بلوط که در زبان محلی به آن « نه ره » می­ گویند اصلی ­ترین درخت محسوب می­ شود و دارای بیشترین پراکندگی است. سایر درختان عبارت­ اند از: گلابی وحشی، پسته وحشی(بنه که در اصطلاح محلی به آن « وه نی »  می گویند)، « که که وی»، بوته ­های گون و ... . در مناطق مطلوب برای باغداری انواع درختان مثمر ازجمله گردو، انار، انجیر، توت سفید، گلابی و انواع مختلف انگور یافت می­ شود.

 2- گیاهان:  این گیاهان به گونه ­های علفی، خوراکی، معطر ، طبی و... قابل تقسیم است. از گیاهان علوفه­ای می­توان به «لو»، « سیاو لو» ، « که ما»، « دره ی توسیه» ،« تالین دوس»، « میژ وه ردی»، «تالگ» و... ،  از گیاهان خوراکی می­ توان به کنگر، انواع قارچهای خوراکی یا« هه لچی»، ریحان ، شوید، تره، پیاز و ... اشاره نمود. البته بجز کنگر و قارچها سایر گیاهان به وسیله­ اهالی کاشته می شوند. از گیاهان خودرو که مصرف خوراکی دارند می­ توان به« سوره بنه»، « قازیاخه ، « خوژی، « شنگ»، « هاله کوک»، « به گله» و ... اشاره داشت. از گیاهان طبی می­ توان به موارد زیر اشاره کرد: گل ختمی که به آن« هه ر مه لی» میگویند،« په لپینه»، بابونه یا « گوراله حاجیانی»، گل بنفشه، شیرین بیان، گل گاوزبان و ... . گیاهان معطر و خوش بویی که در روستای بیدرواز به فراوانی می ­رویند عبارت­ اند از: « به رزه لنگ»، « سورهه راله»،« چنور»، « بوژانه» و « وه ر که مه ر». از این گیاهان بیشتر برای خوش بو کردن صندوقچه­ لباس ، خانه و... استفاده می­ کردند.

 حیات وحش

 روستای بیدرواز به خاطر قرار گرفتن در منطقه­ کوهستانی و آب وهوای معتدل دارای تنوع جانوری می­ باشد. باید اشاره کرد که از قدیم الایام از نظر تعداد، این جانوران بیشتر بوده­ اند اما به علت دسترسی انسان به آنها در طول زمان این حیات وحش وضعیت مناسبی ندارد.

 در طبیعت این روستا حیواناتی نظیر خرس، گراز ، خرگوش ، بز کوهی، روباه ، گرگ و ... را می­ توان مشاهده کرد. بعد از انقلاب اسلامی ایران و در دوران جنگ تحمیلی ، آتش­ سوزیها و شکار بی­ رویه­ باعث شده است که بعضی از این جانوران در خطر نابودی و انقراض قرار گیرند. جانورانی مثل خرس فقط در ارتفاعات به ندرت دیده می­ شود ، ولی بز کوهی ، روباه ، گرگ و ... گاه گاهی در دامنه ­ها و کوهپایه ­های نسبتا پست­ تر دیده می­ شوند.

 از پرندگان طبیعت روستای بیدرواز نیز می­ توان به کبک، دارکوب، گنجشک ، شاهین، جغد ، زاغ سیاه و... اشاره کرد.

  منابع:

 * پایان نامه کارشناسی ، مردم نگاری روستای بیدرواز ( بیرواس ) ، دانشگاه پیام نور پاوه ، 1391

 *پایان نامه کارشناسی ارشد ، ارزیابی علل ناکامی طرحهای توسعه مناطق روستایی ، دانشگاه تهران ، 1388

* اطلاعات سرشماری سالهای 1345 ، 1355 ، 1385 و 1390 ، مرکز آمار ایران