" ميله مرزي "

میله مرزی یکی از اصطلاحات رایج در ادبیات مرزبانی است که از دو قسمت میله و مرزی تشکیل شده است. در فرهنگ فارسی از میله به عنوان قطعه نازک و دراز فلزی یا چوبی تعریف شده است (1). میله مرزی در ادبیات مرزی به معنی ستون فلزی، سنگی یا سیمانی که به منظور نشان دادن خط سیر مرز از آن استفاده می شود، تعریف شده است.

میله های مرزی نوعی از علائم مرزی می باشند که به صورت فلزی، سیمانی و یا سنگی ساخته شده اند و از لحاظ شکل، اندازه، رنگ، فاصله و تعداد با توافق دو کشور همسایه و به موجب قراردادهای مرزی در نقاط معین، روی خط مرز نصب می شوند. میله های مرزی به سه دسته تقسیم می شوند:

1-    ميله مرزي اصلي به صورت فلزي يا سيماني يا سنگي طبق موافقت دو كشور در نقاط مشخص و معين روي خط مرز نصب مي گردد .میله های اصلی با اعداد متوالی مشخص و نامیده می شوند.

2-    ميله مرزي فرعي به صورت فلزي يا سيماني يا سنگي در حدفاصل دو ميله اصلي نصب تا خط مرز بهتر و ساده تر قابل شناسائي باشد و معمولاً شكل و اندازه ميله هاي فرعي با ميله هاي اصلي متفاوت است. میله های فرعی با ترتیب اعداد متوالی بعد از شماره میله اصلی نامیده می شوند و در موقع نوشتن شماره عدد میله فرعی به صورت اعشاری و یا کسری بعد از میله اصلی نوشته می شود.

3-    ميله مرزي متقاطع ميله­اي است كه فصل مشترك مرز 3 كشور نصب مي­گردد.این میله به شکل سه پهلو در مرز مشترک سه کشور همسایه نصب می شود به طوری که هر پهلو به سمت یک کشور باشد (2).

 میله های مرزی در مرزهای جمهوری اسلامی ایران به چهار طریق زیر نصب شده اند:

میله های منفرد شامل یک میله که در مرزهای خشکی در نقاط توافق شده روی خط مرز تعبیه شده اند.

 میله های زوجی در نقاطی که مسیر رودخانه ها یا مسیل ها خط مرز را تشکیل می دهند، برای اینکه نشانه های مرزی بر اثر بارندگی و جریان آب از بین نرود، مرز توسط دو علامت مرزی در کرانه های رود یا مسیل مشخص می شود.

شاخص با دو میله در طرفین: در مرزهای شمال کشور بر روی خط مرز خشکی، شاخص هایی نصب شده که در فاصله 2.5 متری از طرفین آن در داخل هر یک از دو کشور، میله مرزی تعبیه شده است.

گوی شناور و کوپه های سنگی: به منظور نشان دادن مسیر عبور خط مرز در دریاچه سد ارس از گوی شناور و در مرز افغانستان برخی از میله های مرزی از کوپه های سنگی تشکیل شده است (3).

کلید واژه ها

 میله مرزی، گوی شناور، کوپه سنگی، خط سیر مرز، میله فرعی، میله اصلی.

ارجاعات

1-      معین، محمد. فرهنگ فارسی. جلد چهارم. تهران: سپهر؛1360. ص 4506.

2-      صنایعی، ابراهیم. اصول و مبانی مرزبانی. تهران: جهان جام جم؛1384. ص 37.

3-      رحمتی راد، محمد حسین. مرزبانی، گذرنامه و اتباع بیگانه. تهران: معاونت آموزش ناجا؛1374. ص 179.

 منبع متن :

http://police.ir/index.jsp?fkeyid=&siteid=29&pageid=4641&newsview=8610

میله مرزی که لگاه

میله مرزی سه رسخون

میله مرزی هه سون

منبع عکس ها : 

کانال تلگرامی شورای اسلامی روستای بیرواس 

 دایرشدن یک واحد آموزشی در پاوه پس از ۳۶ سال

گروه ایران زمین/ مدرسه روستای مرزی «بیدرواز» بخش نوسود شهرستان پاوه استان کرمانشاه پس از ۳۶ سال با حداقل جمعیت دانش آموزی، دایر شد.این مدرسه که در دوران دفاع مقدس همزمان با خالی شدن این روستا از سکنه، تعطیل شد، در سال های پس از بازسازی روستاها و شهرهای مرزی منطقه، توسط اداره کل نوسازی مدارس استان کرمانشاه از محل اعتبارات طرح تخریب و بازسازی ساخته شد و در سال ۸۷ به بهره برداری رسید. پس از ساخت این دبستان دو کلاسه به دلیل نبود یا تعداد کم دانش آموزان این روستا، مدرسه ابتدایی آن همچنان غیرفعال ماند تا اینکه در سال تحصیلی جاری این واحد آموزشی، با تلاش آموزش و پرورش منطقه نوسود و استان و مردم این روستا فعالیت دوباره خود را آغاز کرد.دایر شدن این واحد آموزشی در نقطه صفر مرزی درواقع پیام های زیادی می تواند داشته باشد که شاید مهم ترین آن را بتوان وجود امنیت در مرزهای غربی کشور بویژه شهرستان پاوه، باوجود ناامنی های گسترده در آن سوی مرزها در کشور عراق عنوان کرد.خاطرنشان می شود، در آخرین سرشماری در سال ۸۵ این روستا شامل ۲۴ خانوار به جمعیت ۵۲ نفر بوده که در چند سال گذشته بتدریج جمعیت آن افزایش یافته، به گونه ای که بر اساس آمار غیر رسمی، هم اکنون در روستای بیدرواز بیش از ۱۰۰ خانوار با جمعیتی بالغ بر ۳۰۰ نفر ساکن هستند که البته این آمار در فصل زمستان به ۵۰ تا ۶۰ خانوار کاهش می یابد.

منبع : روزنامه ایران ،شماره ۶۳۳۶، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۵، صفحه 19 .

 ای آنکه از تبار پاکانی،

  به وطنت افتخار میکنی ، و این درست است ...

  اما آیا آنگونه خواهی بود و خواهی زیست که وطنت نیز به وجودت افتخار کند ...

   تاکنون در این راه چه کرده ای ؟

  منظور و هدف اصلی از ایجاد این وبلاگ جمع آوری اطلاعات در خصوص روستای بیدرواز ( بیرواس ) می باشد. امید است کلیه دوستان و صاحبنظران و مطلعین جهت شناساندن روستای خویش ما را کمک و همکاری نمایند .

بیشتر مطالب مندرج در این وبلاگ بصورت مستند وعلمی گرد آوری شده اند و از کلیه بازدیدکنندگان محترم این وبلاگ  خواهشمند است اعتماد فیمابین را منظور نموده و  رعایت امانتداری را لحاظ فرمایند.

 با تشکر

 روستای بیدرواز( بیرواس)

مقدمه

روستای مرزی بیدرواز ( به قول محلی " بیرواس" ) در بخش نوسود ( شهرستان پاوه ، استان کرمانشاه ) واقع گردیده ، که به واسطه­ داشتن اقلیم مناسب ، شرایط توپوگرافی خاص و منابع آب کافی، دارای پوشش گیاهی قابل توجهی بوده و علاوه بر لطافت هوا، جلوه­ زیبایی از طبیعت را در فصلهای چهارگانه به معرض تماشا می­ گذارد. زمستانهای پوشیده از برف و تابستانها با آب و هوایی ملایم این منطقه را به صورت منطقه ­ای ییلاقی مطرح نموده است. مهمترین عناصری که در شکل بخشیدن به چشم انداز طبیعی تأثیر دارند عبارتند از :  اقلیم ، آب ، رطوبت ، توپوگرافی، پوشش گیاهی و... ، که این منطقه بهره­ کافی از این عناصر  برده است. آبهای روستا از جمله چشمه­ اصلی روستا ، کوههای مرتفع، حیات وحش، تنوع گیاهان، باغهای انگور، گردو و... آن همه و همه عواملی هستند که دست در دست همدیگر داده و بر جذابیت طبیعی و اقلیمی روستای بیدرواز افزوده است.

 روستای بیدرواز به گواه سنگ نگاره های موجود در این روستا دارای قدمت تاریخی بسیاری است. اهالی روستای بیدرواز بصورت متناوب در خلال سالهای 1358 ، 1359 و 1360 مجبور به ترک روستای خود شده­ و در سطح شهرستانهای پاوه و مریوان ، روانسر ، سروآباد و ... سکنی گزیدند. در مدت آوارگی و تا قبل از بازگشت روستائیان ، اکثر روستاییان با کسب مجوز و به منظور آباد نمودن روستای آبا و اجدادی خویش بصورت موقت به روستای خویش سرکشی می ­کردند.

 سیمای آماری

 بر اساس اسناد و مدارک موجود اطلاعات آماری مربوط به روستای بیدرواز در سرشماریهای سال 1345 و 1355 بصورت کامل جمع آوری شده، ولی متأسفانه در  سرشماریهای سالهای 1365 و 1375 روستای مذکور بصورت خالی از سکنه بوده و اطلاعات و آمار جامع و دقیقی در مورد آن کسب نگردیده است. لازم به یادآوری است که جمعیت واقعی اهالی روستای مذکور در حقیقت بسیار بیشتر از سرشماری سالهای 1385 و 1390می­ باشد، ولی به دلیل عدم اسکان در منطقه و روستای اصلی خویش، دستیابی به اطلاعات و آمار درستی میسر نبوده است.

اطلاعات آماری سرشماری سال 1345روستای بیدرواز:

اطلاعات آماری سرشماری سال 1355روستای بیدرواز :

اطلاعات آماری سرشماری سال 1385 روستای بیدرواز :

اطلاعات آماری سرشماری سال 1390 روستای بیدرواز :

موقعیت

 روستای بیدرواز مانند اکثر روستاهای اورامان در منطقه­ کوهستانی قرار گرفته است. منطقه­ ای که می­ توان آن را توده­ ای از کوهها و قلل سربه فلک کشیده دانست که با شیبهای تند و ناهموار و طبیعت جذاب بر فراز دشت شهرزور( شاره زور )ایستاده است. در اطراف این روستا کوههایی وجود دارد که از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

 در غرب روستا کوه شرام واقع گردیده و دنباله­ آن به جنوب روستا کشیده می­شود که به آن« شرام وارین» می­ گویند.

 کوه «هه سون »  که بلندترین کوه منطقه است در شمال روستا قرار گرفته و به دلیل جنس این کوه عملاً هیچگونه فعالیت باغداری و حتی دامداری را نمی­توان در آن انجام داد.

آب وهوا

 روستای بیدرواز در ناحیه­ معتدل کوهستانی واقع گردیده و این امر باعث شده است که دارای زمستانهای نسبتا سرد و پربرف باشند. این روستا دارای آب و هوای معتدل و باغهای سرسبز و چشمه ­های جاری در چهار فصل می­باشد . بیشتر بارشهای جوی منطقه ناشی از ورود توده هوای مرطوب مدیترانه­ ای بوده و ورود جریان هوای اقیانوس اطلس شمالی نیز با بارش باران در منطقه همراه می­ باشد.

 موقعیت طبیعی منطقه تاثیرات مشخصی بر بارندگی آن دارد. متوسط میزان بارندگی در روستای بیدرواز 820 میلی متر می ­باشد. حداکثر رژیم دمایی در مرداد و حداقل آن در دی ماه می­ باشد . متوسط درجه حرارت سالیانه­ ناحیه با توجه به ویژگیهای جغرافیایی محل به ویژه ارتفاع متفاوت بوده و حدود 16 درجه­ سانتیگراد را نشان می­ دهد.

 چشمه های آب

 چشمه های روستای بیدرواز نقش مهمی در تامین آب شرب اهالی روستا دارند و بسیاری از آنها جهت آبیاری باغهای اطراف روستا مورد استفاده قرار می­ گیرند. چشمه­ بزرگ و اصلی روستا با نام محلی " چه مه " آب شرب روستا را تامین می­ کند و همچنین قسمت زیادی از باغهای روستا از طریق آب این چشمه آبیاری می­ شوند. در حال حاضر آب شرب روستا از این چشمه به منبع آب انتقال داده شده و روستا دارای آب لوله­ کشی می­ باشد و قسمتی از آن را هم به وسیله­ جوی های سیمانی به باغهای اطراف روستا انتقال یافته است .

 چشمه دیگری که از قدیم الایام اهالی روستا از آب آن برای شرب اهالی استفاده می­ کردند می ­توان « هانه باکی »، را نام برد که به وسیله­ آن قسمتی از باغهای روستا که در شمال غرب روستا قرار دارند آبیاری می ­شوند. از دیگر چشمه هایی که از آب آن برای شرب و کارهای خانگی استفاده می گردید می توان به چشمه « ته ک لان» اشاره کرد که در قسمت پایینی روستا قرار دارد.

 از دیگر آبهایی که در نواحی پیرامون روستا و بعضاً در ارتفاعات بالاتر در دل کوهها قرار دارند و از آنها برای آبیاری باغهایی پایین دست استفاده می شود می­ توان به موارد ذیل اشاره کرد: « سه رو حه وزی »،« هانه و ده ره ی»،« تلی »،« راگا گه له»، « هانه و مینی»،« سور ئاوا »،« قوجی لانا »،« مه ری»،« هانه جیبریل»،« هه وارو له یلی»،« گولا»،« هانه تازه »،« هانه و چنارا » ،« مله پسک »،« قه ما »،« هانه و تی» و... . 

 پوشش طبیعی و گیاهی

 این روستا دارای پوشش گیاهی متنوعی می باشد ، بطوریکه در ارتفاعات بالا و سردسیر می­ توان گونه­ متنوعی از انواع گیاهان را یافت. اما جنگلها و رستنیهای منطقه که در گذشته بسیار انبوه بوده ­اند در طول زمان به علت قطع درختان و چرای دامها و در برخی مواقع آتش­ سوزیها کم­ کم از میان رفته یا بسیار کم شده ­اند.

 در کل می­توان پوشش گیاهی روستای بیدرواز را به  بخشهای زیر تقسیم کرد :

 1-درختان: در کوهپایه­ ها و دامنه­ کوههای منطقه درخت بلوط که در زبان محلی به آن « نه ره » می­ گویند اصلی ­ترین درخت محسوب می­ شود و دارای بیشترین پراکندگی است. سایر درختان عبارت­ اند از: گلابی وحشی، پسته وحشی(بنه که در اصطلاح محلی به آن « وه نی »  می گویند)، « که که وی»، بوته ­های گون و ... . در مناطق مطلوب برای باغداری انواع درختان مثمر ازجمله گردو، انار، انجیر، توت سفید، گلابی و انواع مختلف انگور یافت می­ شود.

 2- گیاهان:  این گیاهان به گونه ­های علفی، خوراکی، معطر ، طبی و... قابل تقسیم است. از گیاهان علوفه­ای می­توان به «لو»، « سیاو لو» ، « که ما»، « دره ی توسیه» ،« تالین دوس»، « میژ وه ردی»، «تالگ» و... ،  از گیاهان خوراکی می­ توان به کنگر، انواع قارچهای خوراکی یا« هه لچی»، ریحان ، شوید، تره، پیاز و ... اشاره نمود. البته بجز کنگر و قارچها سایر گیاهان به وسیله­ اهالی کاشته می شوند. از گیاهان خودرو که مصرف خوراکی دارند می­ توان به« سوره بنه»، « قازیاخه ، « خوژی، « شنگ»، « هاله کوک»، « به گله» و ... اشاره داشت. از گیاهان طبی می­ توان به موارد زیر اشاره کرد: گل ختمی که به آن« هه ر مه لی» میگویند،« په لپینه»، بابونه یا « گوراله حاجیانی»، گل بنفشه، شیرین بیان، گل گاوزبان و ... . گیاهان معطر و خوش بویی که در روستای بیدرواز به فراوانی می ­رویند عبارت­ اند از: « به رزه لنگ»، « سورهه راله»،« چنور»، « بوژانه» و « وه ر که مه ر». از این گیاهان بیشتر برای خوش بو کردن صندوقچه­ لباس ، خانه و... استفاده می­ کردند.

 حیات وحش

 روستای بیدرواز به خاطر قرار گرفتن در منطقه­ کوهستانی و آب وهوای معتدل دارای تنوع جانوری می­ باشد. باید اشاره کرد که از قدیم الایام از نظر تعداد، این جانوران بیشتر بوده­ اند اما به علت دسترسی انسان به آنها در طول زمان این حیات وحش وضعیت مناسبی ندارد.

 در طبیعت این روستا حیواناتی نظیر خرس، گراز ، خرگوش ، بز کوهی، روباه ، گرگ و ... را می­ توان مشاهده کرد. بعد از انقلاب اسلامی ایران و در دوران جنگ تحمیلی ، آتش­ سوزیها و شکار بی­ رویه­ باعث شده است که بعضی از این جانوران در خطر نابودی و انقراض قرار گیرند. جانورانی مثل خرس فقط در ارتفاعات به ندرت دیده می­ شود ، ولی بز کوهی ، روباه ، گرگ و ... گاه گاهی در دامنه ­ها و کوهپایه ­های نسبتا پست­ تر دیده می­ شوند.

 از پرندگان طبیعت روستای بیدرواز نیز می­ توان به کبک، دارکوب، گنجشک ، شاهین، جغد ، زاغ سیاه و... اشاره کرد.

  منابع:

 * پایان نامه کارشناسی ، مردم نگاری روستای بیدرواز ( بیرواس ) ، دانشگاه پیام نور پاوه ، 1391

 *پایان نامه کارشناسی ارشد ، ارزیابی علل ناکامی طرحهای توسعه مناطق روستایی ، دانشگاه تهران ، 1388

* اطلاعات سرشماری سالهای 1345 ، 1355 ، 1385 و 1390 ، مرکز آمار ایران

برگرفته از پیج اینستاگرامی شورای اسلامی روستای بیدرواز ( بیرواس )

بر گرفته از کانال تلگرامی شورای اسلامی روستای بیدرواز ( بیرواس )

بر گرفته از کانال تلگرامی ده گاو بیرواسی

برگرفته از کانال تلگرامی " ده گاو بیرواسی "